Кога ќе влезете во Томиславград, има споменик посветен на луѓето кои работат во странство. Така започнува и оваа приказна за Марко Багариќ, млад дечко кој после средно образование заминал во Германија.
По завршувањето на средното образование, Марко, како и повеќето негови врсници, заминал во Германија да заработи нешто. Очекуваше мед и млеко таму, но згреши. Марко беше убеден дека Германија не е неговата земја од соништата, туку Босна и Херцеговина. Се убедуваше дека мора да работи во Германија, многу повеќе отколку во БиХ.
Рече дека живее од плата до плата, односно работи од понеделник до петок. Кога ќе се врати од работа, се тушира и си легнува, а потоа се буди наутро и така секој ден. Петок вечер, како и сабота вечер, во недела одмара и се подготвува за работа. Тој е во Минхен веќе половина година и не е многу задоволен од својот живот.
Тој рече дека единствената добра работа во Германија е што сите го сметаат за сериозен на 20 години, но со задоволство се враќа во БиХ, има татко и дедо кои ќе му помогнат. Сакал да пие кафе со пријателите, како и да шета со кучиња.
