Илјадници километри далеку од родната земја, но со срце што чука во ритамот на Македонија, Македонците во Австралија уште еднаш испратија силна порака дека Илинден не е само датум во календарот – тој е симбол на непокорот, слободата, националното достоинство и вечната љубов кон татковината.
Во организација на Macedonian Australian Community Organisation (MACO), во свечената сала Sheldon Receptions во Мелбурн, Македонците од Викторија достоинствено и со огромна гордост го одбележаа најсветлиот празник во македонската историја – Илинден, празник кој повеќе од еден век ги обединува сите Македонци, без разлика каде живеат.
Уште при самиот влез во салата беше јасно дека ова нема да биде обична свеченост. Македонските знамиња се вееја на сите страни, народните носии сведочеа за богатството на нашата традиција, а изложените книги и ракотворби од македонски автори потсетуваа дека македонскиот идентитет не може да се избрише ниту со време, ниту со далечина. Во секој агол се чувствуваше духот на Македонија, а секој присутен носеше дел од татковината во своето срце.
Свеченоста ја водеа Соња Дималовски и Кристијан Стојановски, кои со достоинство ја пренесоа пораката дека Илинден е аманет што треба да се чува и пренесува на идните поколенија. Нивните зборови беа проследени со силни пораки за зачувување на македонскиот јазик, културата, традицијата и националниот идентитет – вредности што Македонците во Австралија со децении ги негуваат со особена гордост.
Посебна духовна тежина на прославата ѝ даде благословот и осветувањето на празничната погача што го изврши отец Гаврил, потсетувајќи дека верата, семејството и традицијата отсекогаш биле темелите врз кои се градел македонскиот народ. Тој древен македонски обичај повторно ги обедини сите генерации во заедничка молитва за мир, здравје и благосостојба на Македонија и на Македонците ширум светот.
Во своето инспиративно обраќање, претседателката на MACO, Лидија Нешковски, истакна дека Илинден останува светилник кој ги поврзува сите Македонци, без разлика дали живеат во Македонија, Австралија, Европа или преку океаните. Таа нагласи дека македонската заедница има света обврска да ги зачува националниот идентитет, мајчиниот јазик и традицијата за идните генерации.
Во име на младите се обрати Ребека Калевска, претставувајќи ја Македонската младина на Викторија. Нејзината порака беше јасна – младите се подготвени да го продолжат патот на своите родители и дедовци, да ја негуваат македонската култура и гордо да го носат името Македонец, каде и да живеат.
Свеченоста ја збогатија и бројните гости од политичкиот и општествениот живот на Австралија. Присутни беа генералниот конзул на Република Македонија во Мелбурн Али Алиевски, заменик-конзулката Силвана Ивановска, како и министри, пратеници, претставници на Владата на Викторија, федералниот и државниот парламент и локалната самоуправа.
Во своите поздравни обраќања тие упатија искрени честитки по повод Илинден и оддадоа признание за огромниот придонес што македонската заедница го дава во развојот на мултикултурното општество во Австралија. Истовремено ја истакнаа важноста македонскиот јазик, традиција и култура да продолжат да се негуваат како богатство не само на Македонците, туку и на австралиското општество.
Свои инспиративни пораки упатија и претставниците на бројните македонски организации во Викторија, кои со години несебично работат на зачувување на националниот идентитет. Нивната работа претставува жив доказ дека македонската заедница во Австралија е силна, организирана и обединета околу заедничката цел – Македонија никогаш да не биде заборавена.
Особено емотивен момент беше присуството на младите. Членовите на Македонската православна младина на Австралија – МОЈА, заедно со бројните млади Македонци во салата, покажаа дека љубовта кон Македонија не се наследува само по крв, туку и преку воспитување, традиција, вера и почит кон предците. Токму тие се најголемата надеж дека македонскиот јазик, песна и култура ќе продолжат да живеат и во иднина.
Богатата културно-уметничка програма ја разубавија настапите на фолклорната група Бенџо, танцовата група Jalwa, како и музичките изведби на Сања Ристевска, Тоше Тодоровски, Петар Дамчевски, Стефан и Клеопатра, кои со своите настапи предизвикаа силни емоции и долг аплауз.
Посебно внимание привлекоа и изложените книги од македонски автори, меѓу кои делата на писателката Љубица Поповска и книгата „Летот на мојата гулабица“ од Светлана Јаневска – уште еден доказ дека македонскиот пишан збор живее и се создава и далеку од родната земја.
Во знак на благодарност за неговата повеќегодишна духовна и општествена служба, отец Гаврил беше одликуван со три признанија за својот исклучителен придонес во македонската заедница и работата со младите. Признанија добија и Лидија Нешковски и Симе Ацевски, како признание за нивната несебична посветеност кон македонската заедница во Австралија.
Илинденската прослава во Мелбурн уште еднаш покажа дека Македонија не завршува на нејзините географски граници. Таа живее во срцето на секој Македонец, без разлика дали е во Охрид, Битола, Скопје, Мелбурн, Сиднеј, Перт, Торонто или Њујорк.
Додека постојат Македонци кои со гордост го зборуваат мајчиниот јазик, ја пеат македонската песна, го слават Илинден и го пренесуваат аманетот на своите деца, Македонија ќе биде вечна.
Илинден е повеќе од празник – тоа е заклетва дека никогаш нема да ги заборавиме нашите корени, нашата историја и нашата света татковина.
